1) strResult=intCount + " قلب سرخ از سوي شما" ; strUrl="http://commenting.blogfa.com/?blogid=" +strBlogId + "&postid=" + lngPostid + "&timezone=" + intTimeZone ; strResult ="" + strResult + " " ; document.write ( strResult ) ; }

پازل دل يکي رو بهم ريختن هنر نيست ..... هر وقت با تيکه هاي شکسته ي دل يک نفر ، يک پازل جديد براش ساختي هنر کردي

شبي پرسيدمش با بي قراري ***به غير از من كسي را دوست داري ز چشمش اشك شد از شرم جاری***ميان گريه هايش گفت آری

فقط کسي معني دل تنگي را درک مي کند که طعم وابستگي را چشيده باشد پس هيچوقت به کسي وابسته نشو که سر انجام آن وابستگي دلتنگيست

مي دوني چرا رنگ غروب سرخه؟ چون خورشيد وقتي مي بينه من وتو با هم دوستيم آتيش مي گيره

ا به تو دو تا پا داد تا با آنها راه بروي. دو تا دست داد تا نگه داري. دو گوش براي شنيدن و دو چشم براي ديدن داد ولي چرا فقط يک قلب به تو داد؟ چون قلب دوم تو رو به کس ديگري داد تا تو آن را پيدا کني

قلبت را خالي نگه دار اگر هم روزي خواستي کسي را در قلبت جاي دهي سعي کن که فقط يک نفر باشد به او بگو که تو را بيشتر از خودم و کمتر از خدا دوست دارم ... زيرا که به خدا اعتقاد دار

م و به تو نياز دارم

روز اول گل سرخي برايم آوردي گفتي براي هميشه دوستت دارم روز دوم گل زردي برايم آوردي گفتي دوستت ندارم روز سوم گل سفيدي برايم آوردي و سر قبرم گذاشتي و گفتي مرا ببخش.فقط يک شوخي بود

ا به تو دو تا پا داد تا با آنها راه بروي. دو تا دست داد تا نگه داري. دو گوش براي شنيدن و دا به تو دو تا پا داد تا با آنها راه بروي. دو تا دست داد تا نگه داري. دو گوش براي شنيدن و دو چشم براي ديدن داد ولي چرا فقط يک قلب به تو داد؟ چون قلب دوم تو رو به کس ديگري داد تا تو آن را پيدا کنيو چشم براي ديدن داد ولي چرا فقط يک قلب به تو داد؟ چون قلب دوم تو رو به کس ديگري داد تا تو آن را پيدا کني

نوشته شده در جمعه یکم دی 1385ساعت 14:24 توسط مجتبی م |

نوشته شده در جمعه بیست و ششم آبان 1385ساعت 19:30 توسط مجتبی م |

نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم مهر 1385ساعت 15:16 توسط مجتبی م |

	هنوز بازار نامردان شلوغ است
	...

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو

درباره وبلاگ

اگر دور کسی بسیار گردی
اگر چه بس عز یزی خار گردی

نوشته های پیشین

خرداد 1385
ارديبهشت 1385

پیوندها

بهار 83

RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

طراح قالب
دیجیتال کیوان

نوشته شده در سه شنبه چهارم مهر 1385ساعت 12:6 توسط مجتبی م |

نوشته شده در سه شنبه چهارم مهر 1385ساعت 12:2 توسط مجتبی م |

دلواپس نیامدنت پیر می شوم

دراشتهای توزخودم سیرمی شوم

گفتی ازاسمان زفلک می رسی شبی

چشمم به اسمان که زمین گیر می شوم

افتاده در کمند تو هستم و بعد از این

پا در کمند و دست به زنجیر می شم

رازی عجیب در دل من مانددلواپس نیامدنت پیر می شوم

              دراشتهای توزخودم سیرمی شوم

                          گفتی ازاسمان زفلک می رسی شبی

                                 چشمم به اسمان که زمین گیر می شوم

    افتاده در کمند تو هستم و بعد از این

            پا در کمند و دست به زنجیر می شوم

                       رازی عجیب در دل من مانده بی نظیر

                                  رازی که در نگاه تو تفسیر می شوم

                       مانند اشک رفته ام از پیش چشم تو

وزداع گونه های نازتوتبخیر می شومه بی نظیر

رازی که در نگاه تو تفسیر می شوم

مانند اشک رفته ام از پیش چشم تو

وزداع گونه های نازتوتبخیر می شوم

نوشته شده در چهارشنبه هفدهم اسفند 1384ساعت 14:58 توسط مجتبی م |

اگر دریای دل ابی است

تویی فانوس شبهایش

اگر ایینه یک دنیاست

تویی معنای دنیایش

تو یعنی دسته گل را از ان سوی افق چیدن

تو یعنی پاکی باران

تویعنی لذت دیدن

تو یعنی یک شقایق را به یک پروانه بخشیدن

تویعنی از سحر تا صبح به زیبا یی درخشیدن

خدای مهربان را

به ارامی صدا کردن

تو یعنی روح باران را

متین وساده بوسیدن

نوشته شده در چهارشنبه هفدهم اسفند 1384ساعت 14:55 توسط مجتبی م |

من فراموش شدم سوختم در قفس خاکی تن اندک اندک چو حباب سرد و خاموش شدم می توانستم با پله احساس به بالا بروم می توانستم در جایگهی باشم بالاتر از ابر و فرو ریزم اندیشه خود را بر سر آبادی می توانستم تا آن طرف مه بروم می توانستم چون نور شوم و به هم در شکنم وهم یک خاطره را می توانستم ... اما اکنون من فراموش شدم گاهی اوقات به خود می گویم : کاش افسون نگاهی که مرا سوخت به آهستگی از پنجره بالا می رفت و همه هستی مارا به نوازش می برد چه کسی می داند روزگاری شاید من و تو ای همه نقش فراموشی ایام به لب با سر انگشت عطوفتهامان تاج خوشبختی نیلوفر را بر سرش بگذاریم وز پیشانی تب دار شقایق در باغ داغ را بر داریم شاید آخر روزی در درون سبد خاطره ای نام من هم باشد شاید آن روز به یاد آوریم و بدانی که در این سوی افق شاعری سخت غریب سخن از پنجره ها سخن از آینه ها می گوید.

نوشته شده در چهارشنبه هفدهم اسفند 1384ساعت 14:53 توسط مجتبی م |

زبانم را نمی فهم - نگاهم را نمی بینی

ز اشکم بی خبر ماندی و آهم را نمی بینی

سخنها خفته در چشمم -نگاهم صد زبان دارد

سیه چشما!- مگر طرز نگاهم را نمی بینی

سیه مژگان من!-موی سپیدم را نگاهی کن

سپید اندام من!-روز سیاهم را نمی بینی

پشیمانم - دل مرگ آشیانم را نمی جویی

پریشانم - نگاه عذر خواهم را نمی بینی

گناهم چیست جز عشق تو؟ روی از من چه می پوشی؟

مگر ای ماه ! چشم بی گناهم را نمی بینی

نوشته شده در چهارشنبه هفدهم اسفند 1384ساعت 14:51 توسط مجتبی م |

زبانم را نمی فهمی - نگاهم را نمی بینی

ز اشکم بی خبر ماندی و آهم را نمی بینی

سخنها خفته در چشمم -نگاهم صد زبان دارد

سیه چشما!- مگر طرز نگاهم را نمی بینی

سیه مژگان من!-موی سپیدم را نگاهی کن

سپید اندام من!-روز سیاهم را نمی بینی

پشیمانم - دل مرگ آشیانم را نمی جویی

پریشانم - نگاه عذر خواهم را نمی بینی

گناهم چیست جز عشق تو؟ روی از من چه می پوشی؟

مگر ای ماه ! چشم بی گناهم را نمی بینی

نوشته شده در چهارشنبه هفدهم اسفند 1384ساعت 14:49 توسط مجتبی م |

ای کاش به هم دروغ نگیم.

مگه ما چقدر می خواهیم تو این دنیا

زندگی کنیم.

بیایید یه رنگ باشیم.

رنگ خدا..............

نوشته شده در یکشنبه یازدهم دی 1384ساعت 22:24 توسط مجتبی م |

If u found urself in dark room ...?! walls around ur red! & blood comes from every where! don't be scared! You Are in my heart.

اگر ديدي توي يه اتاق تاريكي ...؟! ديوارهاي دور و برت قرمزن! و از همه طرف خون مي ريزه! نترس! تو، توي قلب مني.

نوشته شده در سه شنبه پانزدهم آذر 1384ساعت 20:56 توسط مجتبی م |

با تو این زندگی عروسکی چه قشنگ و عاشقونه اس نازنین

خواب دیدم که مثل فرشته ها از تو قصر آسمون میای پایین

بیا و میون این دلهره ها چشمای بارونیت رو ازم نگیر

این روزا که سرد و خاکستری ام منو تو خاطره هات نکن اسیر

نازنین اینجا هنوزم غروبا ناز چشمای تو مهمون منه

هنوزم همدم گریه های تو شب های ستاره بارون منه

من هنوز به یاد تو، تو باغچه مون گل های یاس و شقایق میکارم

اگه برگردی دوباره نازنین ، پاییز رو از تو خونه برمیدارم

نوشته شده در سه شنبه پانزدهم آذر 1384ساعت 15:38 توسط مجتبی م |

چیزی نگو قسم نخور تموم حرفات یه دروغه

چیزی نگو خودم دیدم خونه قلب تو شلوغه

چیزی نگو لیاقتت عشق مقدسم نبود

حس میکنم نبودی و بودنت هم یه قصه بود

تو دیگه مُردی و این حرف آخره

بذار عشق تو از خاطرم بره

فکر میکردم قلبت مال منه

اما انگار صد شاخه میپره

اسمت رو پاک کردم از تو دفترام

بیخودی قسم نخور دیگه سخته برام

تو رو باور داشتم و می خواستمت

چرا آتیش کشیدی همه ی باورام

کسی بهم نگفت من خودم دیدم

اما راستشو بخوای یه چیزی رو نفهمیدم

چرا وقتی تو رو از عشق خالی دیدم

به جای گریه به حالت میخندیدم

شایدم واسه اینه که دیگه بی ارزشی

واسه همه یه عروسک نمایشی

تو که میگذری ساده از اون همه عشق

لیاقت نداری دیگه با من باشی...

نوشته شده در یکشنبه سیزدهم آذر 1384ساعت 17:38 توسط مجتبی م |

چرا از من گذشتی خیلی ساده

تو که دونستی مرد پیاده

همه جوونیش رو پای عشق تو داده

شنیدم که گفتی از عاشقی سیرم

نگفتی با خودت منم یه وقت میمیرم

حالا من حق دل رو از کی بگیرم؟

چرا از من گذشتی بی تفاوت

نه انگار عشقی بود نه روزگاری

نه پاییز و زمستون نه بهاری

چطور دلت اومد تنهام بذاری

نوشته شده در یکشنبه سیزدهم آذر 1384ساعت 12:8 توسط مجتبی م |

دست تو تو دست من بود دل اما جای دیگه

تو خودت خبر نداری اما چشمات اینو میگه

مدتی بود حس میکردم که دلت یه جا اسیره

پشت پا زدی به بختت کی واست جز من میمیره

نوشته شده در یکشنبه سیزدهم آذر 1384ساعت 12:6 توسط مجتبی م |

دلم میخواد خیلی زندگی کنم...

حتما فکر میکنی چه جمله ی مضحکی...!!!!

به یه بچه ی ۳ ساله هم بگی میخوای چقدر زندگی کنی میگه زیاد....

...اما من منظورم این نیست که ساعت ها ٬ روزها٬ سالهای زیادی زنده باشم...هر چند که همیشه از مرگ به اندازه ی تاریکی و ارتفاع وحشت داشتم...مثل بچه های کوچولو...

من دلم میخواد خیلی زندگی کنم...

اگه قراره ۲ سال دیگه زنده باشم٬ تو این ۲ سال به جای تمام آدمایی که مردن زندگی کنم...حتی به جای زنده ها هم زنده گی کنم...نفس بکشم...داد بزنم...بخندم...گریه کنم...تلاش کنم....برقصم...بغل کنم...ببوسم...

همیشه دوست داشتم موهام تا کمرم بود و وقتی تو یه مهمونی میرقصیدم مثل بید مجنون که با هر نسیمی تکون تکون میخوره موهام و تکون میدادم و از هزار نفر دل میبردم...

دلبری جرمه؟

من عاشق اینم که مردم به من با عشق و علاقه نگاه کنن..همونطور که من به اونا نگاه میکنم...

دوست دارم تو خیابون خیلی بلند بخندم...بعد بغل دستیم بزنه بهم و بگه "ای بابا انقدر بلند نخند زشته"

بعد من دوباره بخندم...انقدر بخندم که بغل دستی هم خنده ش بگیره...اگه پرسید چرا میخندم ...اووووووووووو......کلی دلیل دارم...بهش می گم " آخه تو میگی نخند زشته...مگه میشه خندیدن زشت باشه...تنها زشتیش اینه که وقتی میخندی دماغت به عرض شونه کش میاد...تازه اونم زشت نیست...چون میگن آدمایی که دماغشون پفکیه خیلی مهربونن ..."

دوست ندارم دماغم و عمل کنم...دلم میخواد همه من و با همین دماغ دوست داشته باشن و وقتی موهام و مثل بید مجنون تکون تکون میدم بازم دل ببرم و همه با عشق نگام کنن...

دلم میخواد آدمای بد بخت و انقدر نگاه کنم که خوشبخت بشن....

آی...راستی؟مگه نگاه هم خوشبختی میاره....!!!!

کی میدونه من با همین نگاه چند نفر و خوشبخت کردم...

من با همین نگاه کلی ها رو دانشگاه فرستادم ...سر کار فرستادم...زن دادم...

حالا به من بگو ببینم...خدایا...

این کارایی که میکنم گناه داره؟

به همین ماه رمضونی قسمت میدم...گناه داره؟

چه فرقی میکنه آدم با نگاه یه نفر و بفرسته دانشگاه یا با پول....؟

من با نگاهم بهشون امید دادم...

امید....

خیلی گرون تر از اونه که آدم بخواد به هر کی برسه بهش هدیه بده...

اما من دادم...من امیدم و با خیلی ها تقسیم کردم...

همین کافی نیست برای اینکه درای بهشت و واسم وا کنی؟

نوشته شده در یکشنبه سیزدهم آذر 1384ساعت 12:4 توسط مجتبی م |

من قدرت قبول و تحمل يك زندگي عادي نظير زندگي

ميليونها مردم ديگر را

در خود نمي بينم

من خيال ازدواج ندارم

من دلم ميخواهد در زندگيم ترقي كنم و در اجتماعم

زن برجسته ايي

باشم.

فروغ فرخزاد

نوشته شده در یکشنبه سیزدهم آذر 1384ساعت 11:59 توسط مجتبی م |

چنان به موی تو آشفته‌ام به بوی تو مست		که نیستم خبر از هر چه در دو عالم هست
دگر به روی کسم دیده بر نمی‌باشد		خلیل من همه بت‌های آزری بشکست
مجال خواب نمی‌باشدم ز دست خیال		در سرای نشاید بر آشنایان بست
در قفس طلبد هر کجا گرفتاریست		من از کمند تو تا زنده‌ام نخواهم جست
غلام دولت آنم که پای بند یکیست		به جانبی متعلق شد از هزار برست
مطیع امر توام گر دلم بخواهی سوخت		اسیر حکم توام گر تنم بخواهی خست
نماز شام قیامت به هوش بازآید		کسی که خورده بود می ز بامداد الست
نگاه من به تو و دیگران به خود مشغول		معاشران ز می و عارفان ز ساقی مست
اگر تو سرو خرامان ز پای ننشینی		چه فتنه‌ها که بخیزد میان اهل نشست
برادران و بزرگان نصیحتم مکنید		که اختیار من از دست رفت و تیر از شست
حذر کنید ز باران دیده سعدی		که قطره سیل شود چون به یک دگر پیوست
خوشست نام تو بردن ولی دریغ بود		در این سخن که بخواهند برد دست به دست

نوشته شده در پنجشنبه دهم آذر 1384ساعت 18:12 توسط مجتبی م |

می خواستم با بهتر از سلام شروع کنم

مثه دوستتون دارم

یا ... نه نمیشه

همون سلام سلام عزیزام مهربونام

یه دنیا حرف دارم اما مهر سکوت رو به لبم زدم و داغ درد دلامو به دلم

گفتم از رفتن نموندن خستگی دلمردگی

رفیق نیمه راه نیستم نای موندن ندارم

رفتنم گرونه گذر از شما

اما گذشتنم ناگزیره گذر سایه اس همیشه تو آلاچیق دلم جا دارید

ستاره های شبهای تاریک تنهاییم

شبایی بلند تر از شب یلدا

قشنگ ترین لحظه ها رو از با شما بودن الهام می گیرم

+ نوشته شده در چهارشنبه مجتبی

نوشته شده در پنجشنبه دهم آذر 1384ساعت 18:4 توسط مجتبی م |

نمي‎دونم چرا بعضي وقتا فكر مي‎كنيم بدبخت‎ترين آدم رو زمين هستيم. فكر مي‎كنيم خدا ما رو دوست نداره و اصلاً بهمون توجه نميكنه. فكر مي‎كنيم خدا هيچ لطفي در حق ما نداره و به ما هيچ چيز نداده. حتي گاهي با ديدن دارايي‎هاي افراد، حسادت مي‎كنيم، با خدا دشمني مي‎كنيم و حتي از خدا به خودش شكايت مي‎كنيم!!!

به سبب همين افكاره كه گاهي از همه چيز و همه كس مي‎بريم، با همه قهر مي‎كنيم، گوشه نشيني و انزوا پيشه مي‎كنيم، از زندگي نااميد مي‎شيم و حتي بعضي‎هامون دست به يه كاراي احمقانه مي‎زنيم.

راستي چرا ما هميشه به اونچه كه نداريم فكر مي‎كنيم و به اونچه كه داريم اصلاً توجه نمي‎كنيم؟

چرا هميشه خودمون رو با ثروتمندها مقايسه مي‎كنيم و يك بار هم كه شده با افراد فقير مقايسه نمي‎كنيم؟

بد نيست گاهي هم به فقرا سر بزنيم. بينيم اين افراد چه طوري دارن زندگي مي‎كنن. بعضي ها حتي نون شب هم ندارن بخورن و بعضي ديگه حتي لباس تنشون هم مال خودشون نيست. با وجود اين هنوز مصمم و با اراده هستن و با اميد به فردا به خوبي دارن زندگي مي‎كنن.

خدا به ما هيچ چيز هم كه نداده باشه، يه عقل داده تا بتونيم با اون فكر كنيم و يه تن سالم كه بتونيم در جهت نيل به اهداف و افكار خودمون حركت كنيم.

پس بياين پر توقع و ناشكر نباشيم، هميشه و در همه حال و در عين همه نداشتن‎ها به يادش باشيم و از اون تشكر كنيم.

الحمدلله رب العالمين.

نوشته شده در پنجشنبه دهم آذر 1384ساعت 17:56 توسط مجتبی م |

دلم میخواد نگات کنم....

تا آخر دنیای نامرد و کثیف صدات کنم...

اسم تورو بخونم و

دلم میخواد نگات کنم....

تا آخر دنیای نامرد و کثیف صدات

دلم میخواد نگات کنم....

تا آخر دنیای نامرد و کثیف صدات کنم...

اسم تورو بخونم و آخر هر نقطه همه ش دعات کنم...کنم...

اسم تورو بخونم و آخر هر نقطه همه ش دعات کنم... آخر هر نقطه همه ش دعات کنم...

نوشته شده در پنجشنبه دهم آذر 1384ساعت 17:32 توسط مجتبی م |

آدم تو زندگيش فقط يه بار عاشق ميشه ... اگه حتی به دو بار كشيد ... اون عشق نيست ... !
آدم وقتی عاشق شد ... حتی يه لحظه هم عشقش رو نميذاره و بره ... اگه اين كارو كرد ... اون عشق نيست ... !
آدم وقتی عاشق شد ... چشمش خود به خود روی همه بسته ميشه ... اگه نشد ... اون عشق نيست ... !
آدم وقتی عاشق شد ... فقط صلاح و خوبيه عشقش رو ميخواد ... اگه غير از اين بود ... اون عشق نيست ... !
آدم وقتی عاشق شد ... يه لحظه نميتونه غم عشقش رو ببينه و آروم بگيره ... اگه غير از اين شد ... اون عشق نيست ... !
آدمی كه عاشق شد ... هيچ وقت با رفتن عشقش به آرامش نميرسه ... اگه رسيد ... اون عشق نيست ... !
آدمی كه عاشق شد ... آرامش رو فقط تو آغوش عشقش ميبينه ... اگه غير از اين شد ... اون عشق نيست ... !
آدم اگه عاشق شد ... هيچ وقت اون عشق رو فراموش نميكنه حتی اگه ازش دور بشه و همه درهای بينشون بسته بشه ... اگه فراموش كرد ... اون عشق نيست ... !!!
آدمی كه عاشق شد آدم نیست اون فقط یه عاشقه... !!!

نوشته شده در شنبه پنجم آذر 1384ساعت 23:20 توسط مجتبی م |

عشق مثل ساعت شنی می ماند،

هم زمان که قلب را پر می کند، مغز را خالی می کند

نوشته شده در شنبه پنجم آذر 1384ساعت 23:19 توسط مجتبی م |

آموخته ام من ...

*"چیزایی که من یاد گرفتم ...

آموخته ام که سکوت تنها درسیه که ما نمی تونیم یاد بگیریم .

آموخته ام که به خودم احترام بذارم .

آموخته ام که این ترس از مشکلات است که انسان را می کشد نه خود آن .

آموخته ام که حفظ کردن دشوار تر از پیدا کردنه .

آموخته ام که آزاد باشم .

آموخته ام که نگذارم عصبانیت بر من چیره شود .

آموخته ام که نمی توان یک باره همه چیز را تغییر داد .

آموخته ام که خونسرد باقی بمانم .

آموخته ام که یک طرفه به قاضی نروم .

آموخته ام که آرامش یه نعمت خیلی بزرگه اگر قدر اون را بدونیم .

آموخته ام که بهترین کلاس درس دنیا زیر پای پیر ترین فرد دنیا است .

آموخته ام که پول شخصیت نمیاره .

آموخته ام که همیشه برای کسی که به هیچ عنوان قادر به کمک نیستم دعا کنم .

آموخته ام که مهربان بودن خیلی مهمتر از درست بودنه .

آموخته ام که گاهی تمام چیز هایی که یک شخص می خواهد فقط در دستی است برای گرفتن دست او و قلبی واسه فهمیدنش .

آموخته ام که خداوند همه چیز را در یک روز نیافرید پس چه چیز باعث شد که من به این بیندیشم که می تونم همه چیز را دریک روز به دست بیارم."

نوشته شده در شنبه پنجم آذر 1384ساعت 23:18 توسط مجتبی م |

خلوتم را نشكن

شايد اين خلوت من كوچ كند

به شب پروانه

به صداي نفس شهنامه

به طلوع اخرين افسانه

و غروبي كه در ان

نقش ديوانگي يك عاشق

بر سر ديواري پيدا شد.

خلوتم را نشكن

خلوتم بس دور است

ز هواي دل معشوق سهند

خلوتم راه درازي ست ميان من و تو

خلوتم مرواريد است به دست صياد

خلوتم تير وكماني ست به دست ارش

خلوتم راه رسيدن به خداست

خلوتم را نشكن

نوشته شده در شنبه پنجم آذر 1384ساعت 23:17 توسط مجتبی م |

صفحه اصلي
پست الکترونيک

آرشيو يادداشت ها
دی 1385 آبان 1385 مهر 1385 اسفند 1384 دی 1384 آذر 1384

پيوندها
خلوت تنهایی من و تو

طراح قالب
MOHAMMAD
پشتيباني
BLOGFA